Swartin’ Anna in Arnhem
De tweede voorstelling van de reeks van drie gaat over de geschiedenis van ‘swartin’ Anna van Vossenburg. Er is weinig bekend van de zwarte vrouw, Anna, die in de 18e eeuw in Arnhem heeft geleefd. Ze werd geboren in slavernij op de plantage Vossenburg in Suriname. Toen de eigenaar uit Arnhem overleed, reisde Anna met zijn twee in Suriname geboren dochters terug naar Nederland, naar Arnhem. Die dochters waren leeftijdsgenootjes van Anna. Haar hele leven heeft ze in obscuriteit geleefd. Al moet ze toch stof hebben doen opwaaien als zwarte vrouw. Maar, wie was ze? Hoe werd ze behandeld? En hoe voelde ze zich? Ze komt tot leven in onze tweede voorstelling van de Schitterende Schaduw reeks, getiteld: ANNA.
De première van ANNA in Arnhem is tot stand gekomen met medewerking van Sonsbeek 20 24
reacties
‘De geschiedenis van slavernij is sterk neergezet. En ook de schitterende gebeurtenissen, bewegingen, gevoelens uit de schaduw naar het licht gebracht. Ik was blij met het lichte einde, daardoor werd het stuk overtuigend over verzet, overleving en veerkracht. ‘It don’t mean a thing, if it ain’t got that swing.’
‘Ik vond het persoonlijk moeilijk (als zwarte vrouw) om het ‘geweld’ op het zwarte lichaam terug te zien. Wat in het optreden terugkwam was de weerbaarheid van het zwarte lichaam door middel van de bewegingen in de dans.’
’Knap hoe jullie zonder taal precies bij de kern uitkomen en dat zo over weten te brengen dat het binnenkomt.’
‘Ik vond het bijzonder dat er in het stuk een vrijheid is om zelf verder te associëren en na te denken over identiteit, positie, macht, kleur, gelijkheid en ongelijkheid.’
‘Voor mij drukten de dansers en de zanger de verschillende kanten uit van de ingewikkelde relatie tussen overheerser en overheersten. Alsof ze tot elkaar veroordeeld zijn, omdat het leven zich afspeelt op één plek (een plantage, een Hollands kasteel bijvoorbeeld). Ze maken een ontwikkeling door die je kunt meevoelen en die tot een hartverwarmend einde leidt. De voorstelling heeft me ontroerd.’
“As an indigenous woman storytelling through dance is sacred to my culture and our spirituality. It was so interesting, uncomfortable and eye opening to watch this medium be used to tell stories that have often been silenced."
"The music and singing was so well connected to the dance. The end was hopeful, that made the whole piece about survival, resistance and resilience“